بطلان كشيده‌اند . قرآن در نظر ايشان با همان كيفيت كه خداوند بر پيامبرش صلّى اللّه عليه و آله نازل كرده بود - بىهيچ دگرگونى و تبديل و كاستى - ماندگار مانده است و خواهد ماند . اشعرى مىگويد : « روافض درباره كاستى يا زيادتى قرآن اختلاف كرده و دو گروه شده‌اند : دسته‌اى به كاستى قرآن معتقد شده و فزونى آن را مردود اعلام كردند . همچنين وجود هرگونه تغيير در آن را تكذيب نمودند . با اين حال مدعىاند بخش عظيمى از قرآن حذف شده و فقط امام وقت از آن آگاه است . دسته دوم ، يعنى كسانى كه قايل به اعتزالند ( يعنى به عدل الهى و امامت معتقدند ) « 1 » مىپندارند قرآن نه دچار نقصان شده و نه زيادتى در آن ره يافته است ؛ بلكه به همانگونه كه خداوند بر پيامبرش صلّى اللّه عليه و آله فرو فرستاد - بدون هيچ تغيير يا تبديل - باقىمانده است » . « 2 » اين گفتار بزرگترين پيشواى تفكر اسلامى در طليعه قرن چهارم هجرى ( م 330 ) است كه به اين صراحت و روشنى گواهى مىدهد دانشمندان محقق نامى شيعه اماميه ، قول به تحريف را در تمامى اشكال آن ، از اساس مردود مىشمارند . با چنين شهادتى چگونه از كسى رواست كه قول به تحريف را به شيعه نسبت دهد مگر آنكه در وادى ضلالت و گمراهى سخت سرگردان باشد ؟ . سيد شرف الدين عاملى در ضمن بحثى لطيف كه درباره سلامت قرآن از احتمال تحريف نگاشته است ، آنان را كه بىپروا و از روى شتاب تهمت‌هاى كوركورانه‌اى نثار امتى پاك و پيراسته دامن مىكنند به چوب سرزنش سخت عتاب نموده و در پايان آورده است : « پژوهشگران اهل سنت به خوبى مىدانند منزلت قرآن كريم نزد اماميه همان است كه ما يادآور شديم و از سر انصاف ، به صراحت با ما دمسازند » . 2 . امام محقق و متتبع رحمة اللّه هندى در كتاب نفيس خود اظهار الحق چنين مىگويد : « قرآن مجيد نزد جمهور علماى شيعه اماميه اثنا عشرى از هرگونه تغيير و

--> ( 1 ) . مقصود از قائلان به امامت ، شيعه اماميه اثنا عشريه است . همانان كه بيشترين طوائف شيعه را تشكيل مىدهند و گروهى هستند كه به دين سود مىرسانند و هماره بر زمين پايدار خواهند بود ، ايشان بازوان توانمند امت‌اند ، گردونه تحقيق و موشكافى در زمينه‌هاى مختلف علوم و معارف اسلامى و نيز در استنباط مبانى شريعت بر محور ايشان مىچرخد و به عكس ديگر فرق اسلامى باب اجتهاد نزد ايشان گشوده است . ( 2 ) . مقالات الاسلاميين ، ج 1 ، ص 120 - 119 .